ZİNA SEBEBİYLE BOŞANMADA İSPAT

ZİNA SEBEBİYLE BOŞANMA DAVASI ve ZİNANIN İSPATI

Zina, Türk Medeni Kanunu’nun 161. maddesinde düzenlenen özel boşanma sebeplerinden biridir. Ancak uygulamada en çok karşılaşılan sorun, zina iddiasının nasıl ve hangi delillerle ispat edileceğidir. Pek çok kişi, eşinin mesajlaşmalarını, telefon kayıtlarını veya sosyal medya yazışmalarını gördüğünde bunun doğrudan zina sayılacağını düşünmektedir. Oysa hukuken durum her zaman bu kadar basit değildir.

Yargıtay kararlarına göre zina, kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ispat edilmelidir. Zinanın varlığını ortaya koyacak deliller; yer, zaman ve olay bütünlüğü içerisinde değerlendirilir. Sadece mesajlaşma, telefon görüşmesi ya da samimi içerikli yazışmalar çoğu zaman “zina” olarak değil, “güven sarsıcı davranış” olarak nitelendirilmektedir. Bu ayrım ise davanın sonucunu doğrudan etkileyebilmektedir.

Mesajlaşma Zina Sayılır mı?

Uygulamada en çok sorulan sorulardan biri de “Mesajlaşma zina sayılır mı?” sorusudur. Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına göre, zina fiilinin gerçekleştiğinin güçlü ve somut delillerle ortaya konulması gerekir. Sadece karşı cinsle mesajlaşma, arama kaydı ya da sosyal medya üzerinden iletişim kurulması, tek başına zina kabul edilmemektedir. Bu tür davranışlar, evlilik birliğini sarsan güven ihlali olarak değerlendirilebilir; ancak zina sebebiyle boşanma kararı verilmesi için yeterli olmayabilir.

Bu nedenle davanın hangi hukuki sebebe dayandırılacağı büyük önem taşır. Zina ispatlanamazsa dava tamamen reddedilebilir; nafaka ve tazminat talepleri de olumsuz etkilenebilir. Yanlış hukuki nitelendirme, ciddi hak kayıplarına yol açabilir.

Zina İspatlanamazsa Ne Olur?

Zina iddiası somut ve kesin delillerle ispatlanamazsa, mahkeme davayı reddedebilir. Bu durumda davacı taraf, talep ettiği maddi ve manevi tazminatı alamayabileceği gibi, yoksulluk nafakası talepleri de sonuçsuz kalabilir. Bu nedenle boşanma davası açmadan önce delillerin hukuki yeterliliği dikkatle değerlendirilmelidir.

Boşanma davalarında özellikle zina gibi özel boşanma sebeplerine dayanıldığında, ispat yükü ve delil standardı oldukça önemlidir. Her somut olay kendi koşulları içinde değerlendirilir ve Yargıtay içtihatları doğrultusunda karar verilir.

Yargıtay 2. HD., E. 2023/846 K. 2024/5768 T. 12.9.2024

T.C. Yargıtay Başkanlığı - 2. Hukuk Dairesi

Esas No.: 2023/846

Karar No.: 2024/5768

Karar tarihi: 12.09.2024

manevi tazminat • istinaf dilekçesi • istinaf yolu • ön inceleme • yoksulluk nafakasının kaldırılması talebi •zina sebebine dayalı boşanma

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/504 E., 2022/1188 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/399 E., 2022/167 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 03.07.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde davacı ... vekilleri Avukat ..., Avukat ... ve Avukat ... geldiler. Karşı taraf davalı ... ve vekili gelmedi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin zina ettiğini iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesi uyarınca boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 3.000,00 TL nafakaya, 50.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı iddianın gerçek dışı olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının dava dışı ... ile ilişkisinin olduğu iddia edildiği, toplanan deliller ve tanık anlatımlarına göre davalı ile dava dışı ...'e isnat edilen zinanın yer ve zaman belirtilerek aynı ortamda kaldıklarında, zina eylemini yaptığı kuşkusuz olarak kanıtlanacak şekilde kadın erkek birlikteliğini olduğunu gösterecek bir delil olmadığı, bu bağlamda zina olgusunun kanıtlanmadığı, davalının dava dışı ...'i araması, onunla mesajlaşması gibi davranışlarının davalı açısından değerlendirildiğinde "güven sarsıcı davranışlar” olduğu, davacının sadece zina boşanma sebebine dayanmış olması ve zina olgusunun kanıtlayamamış olması nedeniyle; boşanma davasının ve fer'îlerine ilişkin davacının davasının reddine karar verildiği gerekçesi ile davanın reddine, kadın yararına aylık 600,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin

kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükmün usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi

kararının bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık zina sebebine dayalı boşanma davasının kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere,

uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.